Gids
Tennisarm: oorzaken, symptomen, behandeling en duur
Een tennisarm is een overbelasting van de peesaanhechtingen aan de buitenkant van de elleboog. Typisch is pijn bij het grijpen, tillen en draaien – meestal uitgelokt door herhaalde bewegingen in het dagelijks leven, op het werk of bij het sporten.
5 min. leestijdBijgewerkt op 10 november 2026
Inhoud
In het kort
- Aangedaan is de buitenste peesaanhechting bij de elleboog, vakterm: epicondylitis lateralis.
- Aanleiding zijn herhaalde of ongewone belastingen – tennis is daar maar één van.
- Typisch: pijn bij grijpen, tillen en handen schudden, afnemende grijpkracht.
- Behandeld wordt doorgaans zonder operatie: ontlasting, fysiotherapie, hulpmiddelen.
- De duur varieert van enkele weken tot vele maanden.
Wat is een tennisarm?
Bij een tennisarm – ook tenniselleboog genoemd – is de peesaanhechting aan de buitenkant van de elleboog overbelast en geïrriteerd. Daar, aan het buitenste botuitsteeksel (epicondylus), ontspringen de spieren die pols en vingers strekken. Medisch heet dat epicondylitis lateralis. Omdat er vaak eerder sprake is van een irritatie dan van een ontsteking, zijn ook de termen epicondylopathie en epicondylose gebruikelijk.
De naam is misleidend: veel mensen met deze klachten hebben nog nooit een tennisracket vastgehouden. De tegenhanger aan de binnenkant van de elleboog is de golfersarm.
Hoe ontstaat een tennisarm?
Elke beweging van hand en vingers trekt via de onderarmspieren aan de peesaanhechting. Wordt die te vaak, te eenzijdig of ongewoon zwaar belast, dan ontstaan er kleine beschadigingen, zogenoemde microscheurtjes. Het weefsel raakt geïrriteerd en wordt gevoelig voor druk en belasting.
Pezen zijn maar beperkt doorbloed en herstellen langzaam; met het ouder worden neemt bovendien hun elasticiteit af. Wordt de geïrriteerde aanhechting in het dagelijks leven steeds weer belast, dan kan er een vicieuze cirkel van belasting en irritatie ontstaan. Typische aanleidingen zijn:
- Ongewone krachtsinspanningen zoals een verhuizing, een grote schoonmaak of renovatiewerk
- Gereedschap zoals schroevendraaier, hamer, zaag of trillende machines
- Huis en tuin: strijken, breien, heggen knippen, sneeuw scheppen
- Beeldschermwerk met muis en toetsenbord gedurende vele uren – meer daarover in het artikel over de muisarm
- Sport met een racket, gewichten of een krachtige grip
Vaak hebben mensen er last van die hun handen op het werk krachtig of zeer eentonig gebruiken – in ambachtelijke beroepen, in magazijn en montage, in de horeca of op kantoor. De tennisarm komt het vaakst voor op middelbare leeftijd.
Typische symptomen
Een tennisarm begint vaak sluipend. In het begin trekt het alleen na bepaalde activiteiten, later ook bij kleine handelingen of in rust. Typisch zijn:
- Pijn aan de buitenkant van de elleboog, die naar de onderarm kan uitstralen
- Klachten bij grijpen, tillen en draaien – bijvoorbeeld bij het optillen van een kopje, het openen van een pot of het geven van een hand
- Drukgevoeligheid aan het buitenste botuitsteeksel
- Afnemende grijpkracht: voorwerpen voelen zwaarder aan dan normaal
- Pijn 's nachts of 's ochtends na het opstaan
Hoe wordt een tennisarm behandeld?
In de regel wordt een tennisarm eerst conservatief behandeld, dus zonder operatie. Welke maatregelen in uw geval zinvol zijn, bespreekt u het best met uw arts. Vaak aanbevolen worden:
- Belasting aanpassen: uitlokkende activiteiten verminderen, zonder de arm volledig te immobiliseren
- Koelen bij acute, geïrriteerde klachten
- Fysiotherapie met begeleide oefeningen en manuele technieken
- Ergonomie en techniek: gereedschap, handgrepen, werkplek of slagtechniek aanpassen
- Bandages en orthesen die bedoeld zijn om de peesaanhechtingen te ontlasten
- Door een arts voorgeschreven behandelingen zoals medicijnen, injecties of shockwavetherapie
Een operatie komt pas in aanmerking als de klachten ondanks consequente conservatieve behandeling lang blijven bestaan. Wat u zelf kunt doen, leest u onder Wat helpt bij een tennisarm?
Hoe lang duurt een tennisarm?
Dat valt niet algemeen te zeggen. Bij sommige mensen nemen de klachten na enkele weken af, bij anderen slepen ze zich vele maanden voort en worden ze chronisch.
Ook een terugval is mogelijk – vooral als de vroegere belasting te snel weer volledig wordt opgepakt. Geduld, consequente ontlasting en een geleidelijke terugkeer naar de gewone belasting zijn daarom belangrijk.
Wanneer moet u naar de arts?
Pijn aan de elleboog kan verschillende oorzaken hebben. Een zekere diagnose kan alleen een arts stellen, bijvoorbeeld uw huisarts of een orthopeed. Laat uw klachten onderzoeken als:
- de pijn ondanks rust meerdere weken aanhoudt of erger wordt
- de klachten na een val, klap of ongeval zijn begonnen
- de elleboog gezwollen, rood of warm is of u koorts hebt
- u de arm niet meer volledig kunt buigen of strekken
- tintelingen, een doof gevoel of krachtverlies in hand of vingers optreden
- de pijn ook in rust hevig is of naar de schouder uitstraalt
Tegentrek in plaats van druk: de Masalo Manschette MED
Klassieke epicondylitisbraces en -bandages werken meestal met compressie op de spieren. De Masalo Manschette MED kiest een andere aanpak: hij is ontwikkeld om tegenover de trekkrachten van de onderarmspieren een tegentrek te zetten. Een onderarmmanchet en een bovenarmband leiden daarvoor een deel van de trekkrachten om naar de bovenarm – zo moet het geïrriteerde gebied bij de elleboog worden ontlast, terwijl de arm beweeglijk blijft.
Omdat hij zonder compressie werkt, kan de manchet ook langere tijd en 's nachts worden gedragen. Hoe dat precies werkt, legt de pagina Het werkingsprincipe uit. De manchet vult medisch onderzoek en behandeling aan, maar vervangt die niet.
